Inne sporty zimowe Listopad 23, 2009
Rekreacja i ćwiczenia, Sport, Sporty zimowe, Zdrowie
Biathlon
Najbardziej znanym polskim biathlonistą jest Tomasz Sikora.Biathlon to zimowa narciarska dyscyplina sportu. Biathlon to połączenie biegu narciarskiego i strzelectwa. Początki biathlonu związane są z wojskiem. Norwescy żołnierze już w XVIII wieku poruszali się po śniegu na nartach. Pierwsze zawody biathlonowe to właśnie pojedynek kompani norweskich żołnierzy stacjonujących na granicach. W 1924 biathlon został zaprezentowany na Igrzyskach olimpijskich, ale dopiero w 1960 biathlon został włączony w poczet dyscyplin zimowych Igrzysk olimpijskich. Od tej pory na stałe wpisał się w historię sportu. W biathlonie bieg odbywa się na różnych dystansach najczęściej od 7.5 do 20 km. Im dłuższa trasa tym więcej postojów na strzelnicy. Zawodnicy w biathlonie strzelają do dwóch do czterech razy. Strzela się z pozycji leżącej i z pozycji stojącej. Jeśli strzelanie jest z pozycji leżącej jest łatwiej trafić i “oczka” w które zawodnik musi wycelować są mniejsze. Przy strzelaniu z pozycji stojącej są większe. Jednorazowo zawodnik oddaje pięć strzałów do pięciu celów. Nie trafienie, któregoś z celów to dodatkowa runda karna. Im więcej “pudeł” tym więcej rund. Zawodnik, który pierwszy zaliczy pełny dystans wygrywa. W dystans nie są oczywiście wliczone dodatkowe rundy karne.
Hokej na lodzie
Hokej to bardzo brutalna i kontaktowa dyscyplina sportu.Hokej na lodzie jest dyscypliną rozgrywaną w specjalnie przygotowanych halach ze sztucznym lodem. Bandy nie mogą być kanciaste, czyli bez rogów tylko półkola, alby można było wybić krążek z rogu bez problemu. Grają między sobą dwie drużyny. Jedna drużyna liczy maksymalnie 22 zawodników. Dwudziestu graczy normalnych i dwóch bramkarzy. Na lodowisku jednak może znajdować się tylko 6 zawodników jednej drużyny. Obie drużyny starają się jak najdłużej być w posiadaniu krążka i umieścić go w bramce przeciwników. Gra się za pomocą kija hokejowego. Zawodnicy mają na sobie ochraniacze i kaski, ponieważ uderzenie kauczukowego krążka jest bardzo bolesne i niebezpieczne. Do tego można oberwać z kija przeciwnika, a nawet czasami w walce wręcz co czasem można zaobserwować szczególnie na amerykańskich lodowiskach. Bramki w hokeju są stosunkowo małe, ale krążek także jest mały. Wyniku w hokeju przeważnie są nieco wyższe niż przeciętnie w piłce nożnej. Lodowisko-boisko do gry w hokeja dzieli się na trzy części tzw. tercje. Środkowa część jest neutralna.
Biegi narciarskie
Biegi narciarskie są rozgrywane często na długich dystansach jak np. 50 km.Biegi narciarskie razem ze skokami narciarskimi i kombinacją norweską zaliczają się do grupy narciarstwa klasycznego. Biegi narciarskie uprawia się na równych zaśnieżonych trasach. Oczywiście zdarzają się nawet spore podejścia na trasie i zjazdy, ale jest to mniejszy procent trasy niż obszary płaskie. Kobiety biegają na najdłuższych dystansach o długości 30 km, a mężczyźni o długości 50 km. Biegi narciarskie to dwie techniki biegu. Technika dowolna jest podobna do jazdy na łyżwach. Jedną nartę unosi się nieco do góry, a ciężar ciała przenosi na drugą i w ten sposób na zmianę. Technika klasyczna polega na wysuwani na przód raz jednej nogi raz drugiej. Jest ona stosowana na trasach gdzie są tory, czyli rowki na narty wycięte w śniegu. Na pewno każdy kiedyś widział bieg narciarski, szczególnie biegi naszej mistrzyni Justyny Kowalczyk. W poprzednim sezonie odniosła wielki sukces. Została mistrzynią świata i wygrała cały cykl pucharu świata. Przyciągnęła Polaków do oglądania biegów narciarskich i powiększyła naszą wiedzę o tej dyscyplinie.
Sporty zimowe i lekkoatletyka Listopad 18, 2009
Rekreacja i ćwiczenia, Sport, Sporty zimowe, Zdrowie
Opowiedzmy co nieco o lekkoatletyce. Obecnie nazywane są sportami wyczynowymi. Zawodnicy dążą niemalże do perfekcji, osiągając coraz wyższy poziom swoich osiągnięć. Nie można jednak zapomnieć, że wielu zawodników zostało oskarżonych o doping. Inaczej nie mogliby osiągnąć swoich możliwości. Do tego typu sportów zaliczamy biegi sprinterskie na 100 metrów czy maraton, będący odpowiednikiem dystansu, jaki musiał przebiec posłaniec do Aten w starożytnej Grecji, informując o zwycięstwie. Poza tym, można zaliczyć skoki o tyczce, skoki na odległość, pchnięcie kulą czy rzut oszczepem. Wybór jest ogromny i z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Obecnie, oprócz olimpiad, można brać udział w różnorakich memoriałach czy po prostu zawodach, organizowanych prawie co roku. Jednak największym osiągnięciem każdego lekkoatlety jest złoto na olimpiadzie. Olimpiada wywodzi się ze starożytnej Grecji (pierwsza odbyła się w 776 roku p.n.e.) i podobnie jak w tamtych czasach organizowana jest co cztery lata. Olimpiady greckie upadły wraz ze światem helleńskim i opanowaniem Grecji przez Rzym. Wznowiono je dopiero w XIX wieku i od tamtej pory są przeprowadzane w różnych częściach świata. Organizacja olimpiady to zaszczyt dla miasta goszczącego. Najbardziej znane były mistrzostwa w Berlinie krótko przed wybuchem II wojny światowej. Związane to było z kontrowersjami wokół osoby Hitlera. Obawiano się ataków na zawodników żydowskiego pochodzenia. Kolejne ważne to Ateny 2000 czy Sydney 2004.
Kilka słów o sportach zimowych. Najbardziej zainteresowani w ich uprawianie są kraje alpejskie, jak Austria czy Szwajcaria, oraz kraje Nowego Świata, przed wszystkim Kanada. Sporty zimowe to przede wszystkim hokej. Rozgrywany na lodzie, charakteryzujący się szybkością akcji i dużą agresywnością zawodników, cieszy się popularnością w północnej Europie, Czechach i oczywiście Kanadzie. Właśnie w tym ostatnim kraju stworzono ligę, która skupia największe drużyny – NHL. Grał w niej jedyny Polak – Mariusz Czerkawski. Kolejnym sportem zasługującym na uwagę jest łyżwiarstwo. Obecnie jest wiele odmian i wielokrotnie organizowane są zawody, w których można rywalizować w kilku konkurencjach – soliści, solistki, program dowolny czy program obowiązkowy. Można także tańczyć na lodzie w parach. Przez długie lata we wszystkich możliwych konkursach pionierami byli Rosjanie. Obecnie tendencja zmienia się na korzyść Francuzów i Kanadyjczyków. Polacy jak dotąd, nie zdobyli żadnego znaczącego medalu w tych mistrzostwach.
Saneczkarstwo i bobsleje Listopad 13, 2009
Rekreacja i ćwiczenia, Sport, Sporty zimowe, Zdrowie
Sanki profesjonalnych zawodników nieco różnią się od zwykłych sanek na których jeżdżą dzieci.Saneczkarstwo to bardzo piękny i mało popularny sport zimowy. Saneczkarstwo uprawia się na specjalnie przygotowanych to tego torach. Takie tory można podzielić na dwa rodzaje. Pierwszym rodzajem toru jest tor naturalny. Jest to po prostu odpowiednio przygotowany stok z którego zjeżdża się wytyczoną trasą, najczęściej slalomem. Drugim typem toru jest tor sztuczny. W rynnie takiego toru zawodnik zjeżdża w pozycji leżącej od startu do mety odpowiednio sterując, żeby nie uderzyć w bandę. Mierzy się czasy przejazdów. Chodzi o to, żeby mieć oczywiście jak najkrótszy czas przejazdu. Prędkości w takich torach dochodzą do 130 km/h. jest to bardzo niebezpieczny sport i trzeba się liczyć z różnymi kontuzjami jak potłuczenia i złamania. W Polsce jest bardzo słaba infrastruktura saneczkowa i nie ma wielu miejsc do trenowania tej dyscypliny. Ze względu na małe zainteresowanie nie ma odpowiednio dużo środków na budowę torów. Cóż poradzić, ale miłośnicy tego sportu i tak będą go trenować w takich czy innych warunkach i warto takim osobom pomagać.
Pierwszy bobslej zbudowano w Szwajcarii w 1888 roku.Bobsleje to dyscyplina sportu nieco przypominająca saneczkarstwo. Tak jak w saneczkarstwie w bobslejach jeździ się w specjalnie zbudowanych torach. Tory często budowane są kompleksowo i można na nich uprawiać zarówno saneczkarstwo jak i bobsleje. Tory mają długość średnio 1500 metrów. Zdarzają się prawie dwu kilometrowe tory. Różnica wysokości między startem a metą także może być różna. Wiadomo im większa różnica wysokości tym większa prędkość. Prędkości w zależności od toru mogą sięgać powyżej 130 km/h. Typowy bobslej jest zrobiony z metalu lub tworzyw sztucznych. Bobslej posiada skrętne przednie płozy, aby można było wejść w łuki. Kieruje się za pomocą umieszczonej wewnątrz kierownicy lub linek. Bobsleje posiadają hamulce, żeby zatrzymać się odpowiednio szybko, ponieważ bobslej ma masą z zawodnikami do 375 kilogramów lub do 630 kg. Ta różnica w wadze spowodowana jest tym, że obecnie używa się dwóch typów bobslejów. Te lżejsze są dwu osobowe, a cięższe czteroosobowe. Bobsleje na zewnątrz mają składane uchwyty do pchania w pierwszej fazie zjazdu, a następnie po rozbiegu zawodnicy wskakują do środka.
Dlaczego uprawiamy sport? Listopad 8, 2009
Pływalnia, Rekreacja i ćwiczenia, Sport
Dla przyjemności? Jeżeli decydujemy się na to, aby uprawiać jakikolwiek rodzaj sportu, bardzo ważne jest to, aby wybrać sobie taką dyscyplinę sportu, której uprawianie przed wszystkim będzie nam sprawiało przyjemność. Jest to bardzo ważne, ponieważ w momencie kiedy uprawiany przez konkretną osobę sport ni będzie je sprawiał należytej przyjemności, to niewątpliwie nie będzie się taka osoba di tego sportu przykładała, a w konsekwencji nie będzie on przynosił żadnej przyjemności, a tylko stanie się wręcz udręką, a to nie ma tak naprawdę nawet najmniejszego sensu. Dlatego też odpowiedni wybór dyscypliny sportu jaką będzie się uprawiać jest naprawdę bardzo ważny, gdyż może to mieć naprawdę bardzo duży wpływ na bardzo wiele rzeczy. Jeżeli natomiast zaczniemy odkrywać, ze sport który już jakiś czas uprawiamy przestaje nam sprawiać przyjemność, to dobrze jest z niego zrezygnować i znaleźć sobie jakąś inna dyscyplinę sportu, gdyż zupełne wypalenie może zaowocować tym, że zniechęcimy się do sportu w ogóle, a to korzystne na pewno nie będzie. A może warto sport uprawiać dla pieniędzy? Wielu ludzie wybiera sport jako swój zawód i uprawiają go oni profesjonalnie. Ludzie, którzy się na to decydują, muszą koniecznie mieć świadomość tego, że sport jest to naprawdę bardzo ciężki zawód, który wymaga wiele wysiłku i samozaparcia w trakcie ćwiczeń, które są oczywiście niezbędne do tego, aby osiągnąć jakikolwiek sukces. Ogólnie rzecz ujmują jak to się mówi uprawiania sportu zawodowo to niełatwy kawałek chleba, jednakże tak samo zresztą jak i w każdej innej dziedzinie, jeżeli będzie się to robić naprawdę dobrze, to można osiągnąć w sporcie spory sukces, a to może się jednocześnie wiązać z dobrymi zarobkami, choć oczywiście nie jest to jednoznaczne. Warto jednak mieć zawsze na uwadze, że jeżeli komuś uda się dojść do sławy i osiągnąć w sporcie sukces, to oznacza to, że doszła ta osoba do takiego poziomy tylko i wyłącznie dzięki sporemu wysiłkowi, gdyż w sporcie w inny sposób po prostu nie da się wybić. Tak więc zawodowym sportowcom zawsze należy się odpowiedni szacunek i podziw, a także można takie osoby jak najbardziej naśladować.
Kiedy ma się dzieci i chce się je wychować w zdrowiu dobrze jest dopingować dzieci i dodatkowo namawiać do tego, aby zaczęły one uprawiać sport. Ważne jest jednak to, aby to dziecko samo wybrało sobie taką dyscyplinę sportu, która będzie mu odpowiadała, nawet w momencie jeżeli wybór ten nie będzie się zbytnio podobał samym rodzicom. doping dla dziecka jest naprawdę bardzo ważny, ponieważ mając oparcie w najbliższych mu osobach czyli w rodzicach zdecydowanie bardziej chętniej będzie sport uprawiać, co może dziecku oczywiście wyjść tylko i wyłącznie na zdrowie i nic więcej. Należy jednakże zawsze pamiętać o tym, aby absolutnie nie zmuszać dziecka do niczego, a tym bardziej już nie zmuszać dziecka do czegokolwiek tytułem realizowania poprzez dzieci swoich niespełnionych ambicji, gdyż jest to chyba najgorsze możliwe rozwiązanie dla dziecka, które niewątpliwie nie będzie chciało takiego sportu uprawiać i w konsekwencji nie będzie mu to sprawiało absolutnie żadnej przyjemności, a tylko będzie je unieszczęśliwiać.
Polska koszykówka oraz jej przyszłość Listopad 2, 2009
Koszykówka, Sport, Zdrowie
Koszykówka w Polsce
Początek datuje się na rok 1909. Wtedy to zostały spisane zasady gry przez Świątkiewicza. W latach dwudziestych XX wieku, w klubach sportowych tworzono sekcje koszykarskie, które miały na celu ściągnąć potencjalnych graczy. W 1928 roku w Warszawie został utworzony Polski Związek Gier Sportowych, który ujednolicił przepisy gry piłki koszykowej. Owego roku rozegrano pierwsze mistrzostwa Polski w koszykówce. Przełomowym wydarzeniem dla polskiego kosza było utworzenie Polskiego Związku Koszykówki w 1957 roku. Od tego momentu polska koszykówka zaczęła się dynamicznie rozwijać. Sprowadzenie czarnoskórych, amerykańskich zawodników spowodowało większe (choć i tak małe) zainteresowanie tym sportem. W latach ‘90 promocja koszykówki stanęła na wysokim poziomie. Prawie każda szkoła oprócz boiska do piłki nożnej zaopatrzona była w kosze, koszykówka uliczna stała się dużo bardziej efektowniejsza od zawodowej oraz powstały ligi amatorskie, w których mógł grac praktycznie każdy. Do dnia dzisiejszego sport ten rozwija się w znacznym stopniu pomimo stosunkowo niewielkiego zainteresowania nim w naszym kraju.
O przyszłości
Zanim jednak zajmiemy się kwestią przyszłości tego sportu, przypomnijmy nieco historię tego sportu. W 1937 roku ponownie odtworzono ligę NBL, w której rywalizowały gwiazdy NCAA. Pierwszy sezon przyniósł koszykówce dużą popularność, a kolejne zmiany w zasadach, stworzyły ten sport bardziej ofensywnym i jeszcze bardziej widowiskowym. Wtedy to, rozpętała się wojna, która zabrała zawodników do jej udziału, a rozgrywki musiały na nich czekać.Rok 1946 to powstanie kolejnej ligi BAA, w której skład wchodziło 11 zespołów z większych aglomeracji. Poziomem jednak nie dorównywali NBL. Cztery zespoły ze starszej ligi przeniosły się do nowszej co było równoznaczne z upadkiem NBL. Jest to okres wielkiej legendy koszykówki. George Mikan uznawany jest do dziś za jednego z najlepszych w historii tego sportu. Reszta zespołów z byłego NBL przyłączyła się do nowej ligi, która przekształciła się w jakże na co dzień pożądaną NBA. Liga z każdym rokiem się rozwijała i pozyskiwała nowe drużyny. Koszykówka była kierowana do ludzi białych, a myśl o dopuszczeniu czarnoskórego zawodnika do zawodów była niemożliwa. Bariera ta, jednak została złamana, za co można tylko podziękować.
Wielu ludzi zadaje sobie pytanie na temat przyszłości koszykówki, zarówno polskiej jak i globalnej. Ostatnie lata to raczej regres tego sportu, który związany jest z marketingiem, rządzą pieniędzy i dbanie o swoje interesy, w których koszykówka była kartą przetargową. Słynny światowy kryzys gospodarczy również w tym sporcie dał o sobie znać.Wielu dziennikarzy uważa, że złote czasy kosza skończyły się w latach ‘90 kiedy to Michael Jordan, David Robinson czy John Stockton powodowali, że publiczność zgromadzona na meczu stawała w osłupieniu niedowierzając własnym oczom. Wielu uważa, że czasy słynnego show-time nigdy już nie wrócą. Moim zdaniem są to bardzo pesymistyczne opinie, które nie mają racjonalnego poparcia. Zadajmy sobie jednak pytanie: gdzie leży ludzka granica w uprawianiu tego sportu? Czy możliwe będzie, że za kilka- kilkanaście lat będziemy świadkami wsadów zza linii rzutów za 3 pkt? Czy zdobywanie punktów z drugiego końca boiska bez użycia większej siły będzie codziennością? Jakie jest maksimum dosiężnego wyskoku zawodnika? Czy około 150cm to bariera, która niedługo pęknie? Jeśli chcemy znać odpowiedź na te pytania, musimy śledzić losy koszykówki.